"Meer dan de helft van de mensen die een poging doen zich van het leven te beroven hebben er tien minuten of minder over nagedacht. Dat blijkt uit dinsdag gepubliceerd onderzoek van wetenschappers van de University of Western Sydney in Australië."

Je vraagt je gelijk af hoe lang iemand erover na heeft gedacht als het wel lukt. Is het werkelijk geloofwaardig dat mensen die drie uur in de trein zitten om helemaal naar het zuidelijkste puntje van Engeland te reizen om daar van de mooiste zelfmoordrots ever af te springen er minder dan tien minuten over hebben nagedacht?

"Onderzoeker Marianne Wyder zei dat zij en haar collega’s verrast waren over de uitkomst van het onderzoek."

Duh! Een volslaagen verrassing.. Dan zullen ze hun vooronderstellingen vast niet bij voorbaat in het onderzoek hebben gestopt. Verrast worden, die de objectiviteit die je zo broodnodig hebt voor je overtuigingskracht suggereert. Welke op haar beurt de impuls van de subsidie aanwakkert.

Geloofwaardige wetenschap?

"De impulsiviteit wordt sterk aangewakkerd door gebruik van alcohol en drugs, vooral bij mannen."

Dat kennen we uit A Clockwork Orange. Maar telt dat al als zelfmoordpoging? Of begrijpen we goed dat jonge mannen (en dus niet oude mannen van boven de 29) het gelukkige slachtoffer zijn van een aaneenschakeling van impulsen en dientengevolge veel bier drinken en veel drieletterwoorden eten en allerhande onverantwoorde risico’s nemen om meer het gevoel te krijgen dat "Ik Leef!"

Wat was ook weer het percentage van dodelijke auto-ongelukken veroorzaakt door opgeschoten jongetjes onder de 30? Klinkt dat als een ongelukkig ‘ongeluk’?

Alcohol en drugs. Wat een vreemd onderscheid blijft dat toch.

Maar mocht je nu al 600 tellen last hebben van je geklets in je eigen hoofd en dit gekletste dientengevolge serieuzer en serieuzer nemen..

.. BEL dan HULP: 0900 - 235 4857.

Wij nemen jou wel serieus. En niet je gedachten.

Popularity: 1%