Uh oh, het NRC besteed aandacht aan de vertrouwenskloof tussen politiek en burgerij. Het mooie van het artikel was dat ik meteen dacht: domme intellectuelen. Hoe meer je dit soort prietpraat leest, hoe meer je beseft dat intellectuelen net zo dom in hun systeempje geloven als religeuzen. Echte wetenschappers bestaan al jaren niet meer.

Te beginnen ene Hans Goedkoop. Ik had nog nooit van hem gehoord, maar zijn naam doet hem eer aan. Hans vond dat het allemaal wel mee viel met de vertrouwenskloof tot het moment dat hij zelf gepakt werd door de politiek. Hans bezigt nu allemaal mooie verhaaltjes over hoe erg de politiek wel niet is, maar wat er feitelijk achterschuilt is dat Hans de honkbalknuppel in zijn aars niet zo lekker vindt zitten. Hans, het komt erg zielig over om “argumentjes” te verzinnen die toevallig ook over jouw portomonee gaan.

Dan Paul Scheffer. Paul merkt op dat per 10% daling van vertrouwen in het kabinet, de economische groei met 1% daalt. Vandaar dat Wellink de politiek oproept dit vertrouwen te herstellen. Komt het dan in niemand op dat het misschien andersom is? Dat per 1% minder economische groei de 10% burgers wiens portomonee het raakt, hun vertrouwen in de politiek verliezen? Nee, kan toch niet waar zijn?

En het kabinet mag dan wel van de daken roepen hoe fantastische het is dat we misschien 1.5% groei hebben in plaats van 0.5%. Het is nog altijd minder dan de 2.5% inflatie die we in Europa hebben. Met andere woorden, we krimpen nog steeds met 1%.

Misschien is het vertrouwen in de politiek wel afgenomen omdat ze vijftig jaar lang tegen ons gelogen hebben.

Hans klaagt over de destructie van onze opgebouwde sociale zekerheid. Het feit dat ze het al zekerheid noemen geeft al aan dat die zekerheid niet van zelf sprekend is. In feite is onze sociale zekerheid een valse belofte, een groot leugen.

Om het communisme te stoppen had men in de jaren veertig en vijftig bedacht dat ook West-Europa de arbeidertjes was lekkers toe zou stoppen. Maar ja communisme is weg uit Europa en het lekkers is onbetaalbaar geworden.

En maar blijven klagen dat je minder snoep krijgt. De pot is op, realiseer je dat nu eens. Alle verhaaltjes over het redden van het sociale huis zijn schaamlapjes voor het bloeden. De enige kritiek die je op de regering kunt hebben is dat ze het krot van de sociale zekerheid niet snel genoeg tegen de vlakte helpen.

Wie nu nog spaart voor later zal bedrogen uitkomen.

Het doet me eens te meer denken aan de woorden van Nietzsche. Je hebt sterke en zwakke mensen. Zwakke mensen hebben altijd praatjes om geld van de sterke mensen af te pakken. Zo ook Hans & Paul, stelletje Untermenschen.