Zo kopt Giro 555 haar Tsunami Geef Dus Geld boodschap. Wat is “Dit”? We weten het niet, het is immers te erg voor woorden.

We zeggen “tafel” tegen een tafel en “lekker geil ding” tegen onze partner. Maar als we “tsunami” tegen een tsunami zeggen dan kan dat opeens niet meer.

Zijn we weer in de war of is hier echt iets aan de hand..? Of doen we weer gewoon alsof?

Little John vraagt: “Hoe was Parijs?” Dan antwoord je vanzelfsprekend “Heet en lang natuurlijk. Mijn huidje is weer vet.”

Maar weet de ander wat je dan hebt meegemaakt? Begrijpt de ander wat jij zegt?

“Blijf lezen en je ogen zullen zich openen. En je hart. En je mooie kont.”

We weten allemaal dat er turquoise tinten zijn die de een blauw noemt, de ander groen en een derde .. turquoise, zeegroen of grijs. Ach - een spel van woorden! De een heeft een vergeelde ooglens en de ander noemen we kleurenblind.

Evenmin als “Heb je nog geld gestuurd naar de tsunami?” uitdrukt voor welke verschrikking wordt betaald, geeft “Wat een hoge tafel om mijn zachte kontje op te zetten en mijn lange benen te spreiden!” aan wat het is dat iemand ervaart bij deze tafel. Wat van onze ervaring drukken we uit in onze woordjes? Hoe voelt de palm van je hand als je deze zachtkens over een heggetje haalt?

Hoe is jouw handpalmtaal?

En gevoelens en ideeen die we niet in onze handjes kunnen houden. Hoe bestaan die in onze levens? Neem “liefde” of “waarheid” of “broddels”.

Hoe spreken we hierover dan door onszelf?

Juist. En als je ‘em dan nog niet hebt gepakt, neem MDMA. Dan voel je ‘em wel.

“Ik ben de Weg, de Waarheid en het Leven?”

Popularity: 1%