“Hooggesneden, veel zakken en met ruimte rondom de benen. De moslimjeans die het Italiaanse bedrijf Udine op de markt brengt is speciaal gemaakt om mee te bidden.”

De zegen van het Kapitalisme? Alles wordt geassimileerd. Maar is dat zaligmakend dan?


In goed Russisch: “Da.”

Rusland is immers in 1 1/2 jaar volledig geprivatiseerd. De geest van Mao is gekapitaliseerd. De Islaam is zoals dat in Goed nederlands heet: next.

Maar eigenlijk hebben we dit hele artikel twee jaar terug al geschreven.

Als gerespecteerd kunstminnaar gaf Archibald altijd al de voorkeur aan geslaagde kunst tegenover verkoopbare kunst. Maar, vroeg hij zich, is het niet veeleer de kunst van het verkopen van datgene waarvan het onduidelijk is of het waarde heeft?

Archibald viel stil in zijn dagelijkse wandelingetje langs de Seine.

Er lijken toch twee soorten dingen: fijne illusies en zaken die het lichaam in stand houden. Maslov beweerde al zoiets getuige zijn rommelige piramidemodelletje. Maar in een wereld waar het lichaam niet langer sterven kan, daar tellen alleen nog de illusies.

Het klonk hem allemaal nogal psychehelend in de oren. Maar het stemmetje bleef hem innovaties influisteren.

Hij noemde het stemmetje “Anne-Fleur” en hij vervolgde zijn weg. Zijn weg tot zijn onwaarschijnlijke Muze. Zijn weg.